Monólogo:O chocolate

O Chocolate:

O chocolate,aaaaah, o chocolate! Encántame o chocolate: a súa textura, o seu sabor...fáiseme a boca auga.
Se fose chocolate comeríame.
Pregúntome por qué non se poden facer lentellas de chocolate, así gustaríame comelas.
O chocolate pode ser branco en vez de negro.A mín preferentemente gústame máis o branco.
Sabedes qué? Se fose Willy Wonka non sairía da Fábrica de chocolate para nada e a único alimento que comería sería o chocolate,  moito chocolate , moito chocolate, moitísimo chocolate.
Eu polo chocolate "ma-to".

David Fraga Naveira 6º B

O bico de boas noites

                                                   
Todas as noites, ao acostarme, fágome a mesma pregunta cando a miña nai ven darme un bico de boas noites.
A pregunta é:  Por qué, segundo me dá o bico, tápame coa manta ata as orellas? ¡Mesmo no verán tápame moito; e mira que vai unha calor...!
Sempre lle pregunto por qué o fai, pero nunca me responde dunha maneira aclaratoria; dime: "Non o sei..., porque si".
E digo eu:   "E , por qué non?!"
Non sei por qué me tapa tanto pola noite , se pola mañá destápame toda e sácame da cama.

Andrea Bellón  6º B

Monólogo: O Sangue

O Sangue! Que sería de nós se non tivésemos sangue?
O sangue é un zume de tomate que circula por unhas palliñas ata chegar ao corazón. Non sei por que, pero o corazón sempre está sedento de sangue
Non se cansará de beber sempre o mesmo?
Se eu fose o corazón, non bebería tanto sangue. Algunhas veces bebería, por exemplo, zume de laranxa.
Eu coido que se non tivésemos sangue, andariamos todos resecos, e os vellos irían como uns mortos, tétricos e descoloridos.
Se o sangue fose pintura de distintas cores, alguén daría esa escusa para pelexarse coa xente e dicir:
-É que se me acabou a pintura amarela, e sen ela non podo vivir. É cuestión de vida ou morte.
Ai, menos mal que non é o caso! Ademais é mellor que o corazón siga tomando o seu zume de tomate, porque se ata agora lle foi ben, abofé que no futuro tamén.
Alejandro Valle (6ºB)

Mónólogo: Vivir Soa

VIVIR SOA
A min gustaríame vivir nunha casa eu soa sen os meus pais . Pero a casa onde vivan meus pais que estea cerca , por se me pasa calquera cousa. Gustaríame vivir soa , porque así podo poñer a música que a min me gusta , podo ver a tale sen que me cambien de canal os meus pais , comer o que eu queira e cando queira , andar no ordenador todo o tempo que desexe e durmirme á hora que me dea a gana.
Sería algo moi divertido poder vivir soa e poder facer o que eu queira sen que me boten a bronca.

IRIA VEIRAS GONZÁLEZ  6ªB

Monólogo: Eurovisión

               EUROVISIÓN

Meu Deus! Que forte, que forte! Unha galega, este ano, en Eurovisión. Vale! Ten unha voz bonita, e... viste ben. Dacordo! Pero menudo bodrio de canción! De vez en cando di : "Que me quiten lo bailao" E despois , todo o tempo soa así: "Furuburubu , Furuburubu , Furuburubu ..." "Tracotracooooo, Tracotracooooo..."

Mira que eu pensaba que a peor sempre sería a de : "Aserejé, ajá, a chúbiri, que chúbiri...". Esta canción daquel ano deixoume un trauma para toda a vida.

 Ben seguro que eu son quen de inventar mellores cancións durmindo!

- Groooo, fiuuuui, groooo, fiuuuui , mmmsmmsa, gggggg...

 Para o vindeiro ano... preséntome!!!!  Este ano rezarei para que España consiga un punto.Se o conseguimos ,chamo aos meus amigos e facemos unha festa.Fiestuki rika!

                                                                         Óscar Rodríguez   6º B

Monólogo: O Verán

    O VERÁN
Ai! O verán! Como me gusta a min o verán!
Estou na praia comendo esa empanada tan rica mentres me poño morena. O sol é o mellor porque con el estás quentiña. Métome na auga do mar e nado como se fose un pequeno peixe.
No verán estou feliz porque ademais non hai escola e podo durmir ata a hora que queira. No verán teño unha sonrisa de orella a orella. Márchome de vacacións unha semana a un sitio calquera e vou a un hotel con piscina.
Aii! Como me gusta! Oxalá que todo o ano fose verán.
Tania Silva 6ºB

Monólogo: A Lasaña

A LASAÑA

Huuummm! A lasaña que rica que está! Como estará de rica a lasaña de bonito!
Moitas veces, á noite, a miña avoa pregunta:
- Que queredes para comer, mañá?
E eu respondo:
- Lasaña, por favor.
Pero ao final sempre fai o que quere: patacas, ensalada ou albóndegas.
Que pena que a miña avoa soamente faga lasaña unha ou dúas veces ao mes!
Huuummm, ese sabor que ten que me perde en cada lámina de queixo!
O momento no que me perdo en cada capa de carne!
Se a terra fose de lasaña, teriamos que buscar outro planeta porque a comería enteiriña.


Virxel Vieitez García 6º B